Ervaringsverhaal persoonlijk begeleider Suus

SamenThuis is een ouderinitiatief waar zeven bewoners met een ernstige verstandelijke beperking (EVB) wonen. Ouders zijn nauw betrokken bij de zorg en het dagelijks leven van hun zoon of dochter. Daardoor werk je echt samen. ''Doordat ouders zo betrokken zijn, denk je met elkaar mee en vier je ook samen de successen. Dat past goed bij mij'', vertelt Suus.

De bewoners communiceren niet of nauwelijks met woorden. “Je moet creatief zijn en kijken naar kleine signalen. Ik leerde veel van mijn collega's. Die konden precies uitleggen wat een bepaalde blik of reactie betekende. Ook ouders zijn onmisbaar. Zij kennen hun zoon of dochter natuurlijk het allerbest.”

Suus heeft een bijzondere band met Eveline. "Ze houdt van fietsen, haar speelgoed en vooral van in de zon zitten. Ik volg vooral wat zij nodig heeft. Als zij mijn hand wil vasthouden, doen we dat. Dan genieten we gewoon even van het samenzijn.''

Suus begon bij SamenThuis als leerling en groeide stap voor stap door tot persoonlijk begeleiders. Inmiddels heeft ze als persoonlijk begeleider extra verantwoordelijkheden. “Nu ben ik voor een aantal bewoners het eerste aanspreekpunt voor ouders en behandelaren. We kijken samen wat iemand nodig heeft en hoe we de begeleiding daarop kunnen afstemmen. Soms leidt tot dat kleine aanpassingen die een groot verschil maken.''

Suus heeft ook regelmatig een kantoordag. ''Dan werk ik plannen uit, stem ik af met ouders, collega’s en behandelaren en bereid ik overleggen voor. Ik draai onregelmatige diensten, van ochtend- en avonddiensten tot slaapdiensten. Juist die afwisseling vind ik leuk.''

Toch speelt een groot deel van haar werk zich af in het dagelijks leven van de bewoners. “We doen zoveel mogelijk samen. Of het nu koken, de was of schoonmaken is: iedere bewoner helpt op zijn of haar eigen manier mee.''

Suus is vooral trots op de momenten waarop cliënten stappen zetten in hun zelfstandigheid. Zo dacht ze samen met ouders mee over hoe een bewoonster meer kon meedoen tijdens het koken. ''We schaften een apparaat aan met een grote rode knop. Als ze daarop drukt, wordt een aardappel automatisch geschild. Ouders waren eerst een beetje sceptisch, maar stonden er wel voor open. Nu schilt deze bewoonster elke week zelf aardappels. Voor haar een grote stap in zelfstandigheid.''

Suus zit helemaal op haar plek. “ASVZ kijkt echt naar wat iemand kan en wat iemand leuk vindt. Daardoor kun je echt iets betekenen voor de bewoners. De band die je samen opbouwt, geeft mij elke dag weer energie.”

Houd jij van afwisseling, samenwerken en écht kijken naar wat iemand nodig heeft? Kijk in het overzicht of er een passende vacature voor je bij staat.