Ervaringsverhaal persoonlijk begeleider Esli

Voor Esli draaide de overstap niet alleen om ander werk, maar vooral om meer contact met mensen. "In de horeca werkte ik vooral wanneer vrienden en familie vrij waren. Ik wilde meer balans tussen werk en privé en werk waarin ik echt iets voor iemand kon betekenen. Via Indeed kwam ik bij ASVZ terecht. Ik liep een dag mee op een woning en dat was genoeg: hier zag ik mezelf de komende jaren werken."

Esli begon op een woning voor mensen met een licht verstandelijke beperking (LVB) in Moordrecht. "Ik had vooraf geen idee welke doelgroep bij mij paste. Inmiddels werk ik op een woning waar cliënten veel zelfstandiger zijn. Juist dat vind ik mooi. Je maakt samen afspraken, ondersteunt bij hulpvragen en kijkt hoe iemand zoveel mogelijk zelf kan doen."

Uit zijn tijd als kok neemt Esli nog iedere dag iets mee. "In de horeca moet je snel kunnen schakelen als iets anders loopt dan gepland. Dat is in de zorg eigenlijk net zo. Soms gebeurt er iets waardoor je je planning moet loslaten en direct moet kijken wat iemand nodig heeft. Die flexibiliteit komt mij nu goed van pas."

Een moment met een cliënt is hem altijd bijgebleven. "We gingen samen naar afspraken voor een gebitsprothese. Ik zat er vooral naast als ondersteuning. De cliënt voerde zelf het gesprek. Toen hij zijn nieuwe gebit kreeg, straalde hij helemaal. Dan zie je wat het met iemands zelfvertrouwen doet als je hem zelf de regie geeft."

Na ongeveer een jaar zag zijn teamleider dat Esli klaar was voor een volgende stap. "Mijn teamleider zei: leer eerst de cliënten goed kennen, daarna gaan we kijken naar de opleiding tot persoonlijk begeleider. Toen ik de kans kreeg, heb ik hem meteen gepakt." Dankzij zijn werkervaring kon Esli een verkort traject volgen. Uiteindelijk rondde hij de opleiding binnen één jaar af. "Ik vond vooral de praktijkopdrachten leuk. Je bespreekt casussen, oefent met rollenspellen en leert veel van collega's op andere locaties. Alles wat je leert, pas je direct toe op de werkvloer."

Tijdens de opleiding stapte Esli over naar een andere woning. Vanuit de opleiding waren er zorgen dat hij daardoor vertraging zou oplopen. “Maar mijn nieuwe collega’s en teamleider namen de tijd om mij wegwijs te maken. Ik wist dat ik alles kon vragen. Dat gaf mij vertrouwen." Ook leerde hij iets over zichzelf. "Ik ben best perfectionistisch. Tijdens de opleiding ontdekte ik dat goed ook echt goed genoeg is. Dat neem ik nog iedere dag mee."

Na het behalen van zijn diploma begon Esli als persoonlijk begeleider. "Dat vond ik best spannend. Ineens was ik verantwoordelijk voor mijn eigen cliënten. In het begin begeleidde ik één cliënt, inmiddels zijn dat er vier. Het maken van ondersteuningsplannen was helemaal nieuw voor mij. Gelukkig kon ik ook daarin altijd terugvallen op collega's en mijn teamleider. Daardoor groeide mijn vertrouwen en leerde ik het vooral in de praktijk."

Terugkijkend is Esli blij dat hij die stap heeft gezet. "Geen dag is hetzelfde en cliënten laten op allerlei manieren merken dat je iets voor hen betekent." Een herinnering aan zijn eerste woning blijft hem altijd bij. "Ik begeleidde twee slechtziende broers. Iedere zaterdag deden we samen leuke dingen. Op een dag zeiden ze dat ze mij als hun broer zagen. Dat vond ik bijzonder. Dan besef je pas hoeveel vertrouwen er ontstaat en hoe bijzonder de band met cliënten kan worden."

Twijfel je of de zorg iets voor je is? "Loop een dag mee," zegt Esli. "Zo merk je vanzelf of dit werk bij je past." Of werk je al in de zorg en wil je jezelf verder ontwikkelen? Bij ASVZ krijg je de ruimte om te groeien. Bekijk onze vacatures.